Provita | Zabiegi refundowane
  • Gimnastyka indywidualna

    Empty section. Edit page to add content here.
  • Gimnastyka w odciążeniu

    Gimnastyka w odciążeniu – rodzaj ćwiczeń fizycznych, wykonywanych w warunkach zmniejszonego obciążenia na stawy lub mięśnie; warunki takie uzyskuje się poprzez podwieszenie części ciała na tzw. podwieszkach – linkach podtrzymujących np. kończynę. Odciążenie może byc uzyskane również poprzez podtrzymanie kończyny przez terapeutę lub zanurzenie w wodzie.

    Celem takiej gimnastyki jest umożliwienie pacjentowi wykonania ruchu, który bez odciążenia mógłby być niemożliwy.

    gimn. w odci
  • Masaż

    masaż

    Masaż to jedna z trzech podstawowych form fizjoterapii, która swoje początki wzięła już w starożytności (Gracja, Rzym, Indie, Chiny). Taka metoda terapii stosowana jest w przypadku rozmaitych dysfunkcjach narządu ruchu, a jej celem nadrzędnym jest normalizacja napięcia mięśniowego i zmniejszenie bólu odczuwanego przez osobę masowaną. Jest wiele technik masażu lecz najpopularniejszą i podstawową jest masaż klasyczny, w którym wyróżnia się 5 podstawowych technik:

    • głaskanie,
    • rozcieranie,
    • ugniatanie,
    • oklepywanie,

    W razie obrzęków limfatycznych warto skorzystać z masażu limfatycznego.

    Wskazania

    • stany pooperacyjne,
    • blizny,
    • stłuczenia,
    • skręcenia,
    • przewlekłe zapalenia mięśni, ścięgien, stawów,
    • zespół bólowy ścięgna Achillesa,
    • choroby reumatyczne,
    • choroby zwyrodnieniowe,
    • wady wrodzone i zaburzenia rozwoju narządu ruchu,
    • wady postawy,
    • stany wywołane przeciążeniem mięśni i stawów,
    • stany po złamaniach kości,
    • stany pourazowe (okres po zdjęciu opatrunku gipsowego),
    • porażenia i niedowłady,
    • nadwaga,
    • choroby przemiany materii,
    • nerwobóle,
    • zespoły bólowe kręgosłupa,
    • choroby reumatoidalne stawów,
    • kręcz szyi.

    Przeciwwskazania

    • ostre i podostre stany zapalne,
    • choroby nowotworowe,
    • czas menstruacji,
    • zapalenie żył, duże żylaki oraz tętniaki,
    • zmiany ropne i zapalne na skórze chorego,
    • choroby przebiegające z wysoką gorączką, która przekracza 38⁰C,
    • krwotoki lub tendencje do ich występowania,
    • zaawansowana choroba nadciśnieniowa.
  • Magnetoterapia

    Magnetoterapia jest zabiegiem fizykalnym. `Polega na zastosowaniu wolnozmiennego pola magnetycznego o częstotliwości 0­50 lub 60 Hz oraz indukcji magnetycznej równej 0,5­10 mT.

    Dzięki zastosowaniu pola magnetycznego poprawia się wykorzystanie tlenu przez komórkę oraz zwiększa się komórkowa przemiana materii.

    Zalety zabiegu:

    • ­ może być stosowana w stanach ostrych choroby
    • ­ zabiegi mogą być wykonywane przez odzież, bandaż, gips
    • ­ zabiegi mogą być wykonywane na okolicę, gdzie wszczepiony jest metalowy implant
    • ­ zabiegi mogą przyjmować dzieci
    • Wskazania do terapii:
    • ­ choroba zwyrodnieniowa stawów kończyn i kręgosłupa
    • ­ stany pourazowe: złamania, zwichnięcia, uszkodzenia mięśni, więzadeł
    • ­ utrudnione gojenie ran
    • ­ zaburzenie krążenia obwodowego
    • ­ osteoporoza
    • ­ zaburzenie przemiany materii
    • ­ zapalenie oskrzeli
    • ­ owrzodzenia, zmiany troficzne podudzi
    • ­ inne
    pole magnetyczne
  • Ultradźwięki

    Ultradźwięki wykorzystują drgania mechaniczne, nazywane są mikromasażem. Częstotliwość wykorzystywanych drgań wynosi powyżej 20 000 Hz.

    Zastosowanie ultradźwięków:

    • ­ w leczeniu przewlekłych owrzodzeń
    • ­ leczenie ostrych urazów tkanek miękkich
    • ­ poprawienie jakości tkanki bliznowatej
    ultradźwięki
  • Fonoforeza

    Fonoforeza polega na wprowadzeniu do organizmu związków chemicznych (leków) za pomocą ultradźwięków. Leki dodaje się do substancji sprzęgającej (żelu) lub wykorzystuje się zamiast substancji sprzęgającej.

    Leki, które najczęściej wprowadza się za pomocą ultradźwięków to:

    • ­ voltaren emulgel
    • ­ diclofenac żel
    • ­ ibuprofen żel
    • ­ naproxen żel
    • ­ chlorowodorek lidokainy
    • ­ heparyna żel
    • ­ siarczan cynku maść
    • ­ reparil żel
    • ­ hematoven żel
    • ­ inne
    fonoforeza
  • Laseroterapia

    Laser ­ wzmocnienie światła poprzez wymuszoną emisję promieniowania

    Stosowanie promieniowania laserowego prawie wcale nie podnosi temperatury tkanek, poddawanych terapii. W związku z tym za biegi biostymulacji laserowej mogą być wykonywane w stanach ostrych, podostrych oraz przewlekłych choroby.

    Wskazania:

    • ­ dna moczanowa
    • ­ zmiany zwyrodnieniowe stawów
    • ­ podostre i przewlekłe stany zapalne tkanek miękkich
    • ­ uszkodzenia skóry
    • ­ odleżyny
    • ­ nerwobóle
    • ­ mięśniobóle
    • ­ podostre i przewlekłe stany zapalne więzadeł i stawów
    • ­ stany pourazowe
    • ­ obrzęki
    • ­ ostroga piętowa
    • ­ zespół bolesnego barku
    • ­ zespół cieśni nadgarstka
    laser
  • Krioterapia

    krioterapia

    Krioterapię dzieli się na miejscową i ogólnoustrojową. W NZOZ Provita oferowana jest miejscowa krioterapia, która ma za zadanie oziębić określone części ciała w celu wywołania zmian w obrębie ich tkanek. Zależnie od zastosowanego materiału chłodzącego można wyróżnić kilka metod krioterapii (z zastosowaniem zimnego powietrza, z zastosowaniem ciekłego azotu, z zastosowaniem dwutlenku węgla). Nie ma jednak większego znaczenia jaka metoda zostanie użyta, ponieważ reakcja organizmu zależy od wielkości oddanego ciepła w miejscu zastosowania oziębienia, a nie użytej metody. W fizykoterapii najczęściej stosowana jest krioterapia przy użyciu ciekłego azotu. Ciekły azot jest bezbarwny, chemicznie obojętny. U wylotu dyszy, w zależności od właściwości aparatu do krioterapii, temperatura azotu sięga od -160⁰C do -190⁰C, którą uzyskuje się w 30s od włączenia urządzenia. Ochładzanie tkanek przez ok. 1-3 minut powoduje zmniejszenie bólu. W czasie ok. 10-30 minut od wychłodzenia, uzyskuje się działanie przeciwzapalne. Powrót do temperatury wyjściowej wynosi ok. 2-3 godz. Krioterapię zaleca się wybierać przed zabiegami kinezyterapii.

    Wskazania:

    choroby narządu ruchu:

    • obrzęk po złamaniu kości, zwichnięciach oraz skręceniach stawów,
    • stany po urazach i przeciążeniach (w czasie do 5 dni od urazu),
    • ostre zapalenia tkanek miękkich okołostawowych;

    choroby gośćcowe:

    • stany bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów,
    • reumatoidalne zapalenie stawów w okresie ostrym i zaostrzenia,
    • zespoły zapaleń okołostawowych w okresie ostrym,
    • artropatia łuszczycowa,
    • ostra postać dny;

    choroby układu nerwowego:

    • nerwobóle nerwów obwodowych, zespoły bólowe rwy kulszowej i ramiennej w okresie ostrym,
    • w stanach wzmożonego napięcia mięśni jako przygotowanie do kinezyterapii;

    inne schorzenia:

    • ostry ból zęba,
    • obrzęk limfatyczny kończyny górnej po radykalnej operacji raka sutka,
    • okres początkowy zakrzepowego zapalenia żył,
    • oparzenia,
    • stan po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy ustnej oraz szczęki i żuchwy.

    Przeciwwskazania:

    • stany nadwrażliwości na zimno,
    • stany wyniszczenia i osłabienia,
    • choroby, w których nadwrażliwość na zimno jest czynnikiem wywoławczym, np. krioglobulinemia, hemoglobinuria napadowa nocna, zespół Raynauda i inne,
    • popromienne zmiany skóry,
    • zespół Sudecka,
    • zapalenie miedniczek nerkowych,
    • odmroziny,
    • zapalenie pęcherza moczowego,
    • zespoły ciasnoty przedziałów powięziowych
  • Jonoforeza

    Jonoforeza lub jontoforeza to zabieg elektroleczniczy, w którym wykorzystuje się prąd stały. Dzięki takiej energii elektrycznej można wprowadzić do tkanek jony leków. Do jontoforezy mogą więc być używane jedynie związki chemiczne ulegające dysocjacji elektrolitycznej. Związki chemiczne mające taką właściwość nazywa się elektrolitami. Elektrolity to sole, kwasy i zasady. Podczas zabiegu fizjoterapeuta zakłada na ciele pacjenta elektrodę czynną, mającą dostarczyć lek w określone miejsce oraz elektrodę bierną zamykającą przepływ prądu z podkładem nasyconym wodą. Leki używane do zabiegów występują w postaci żelu, emulżelu lub ampułek z lekiem w postaci płynu.

     

    Wskazania:

    – zmiany zapalne tkanek miękkich i bóle mięśniowe
    – przykurcze
    – blizny pourazowe i inne
    – zmiany zapalne okołostawowe
    – zaburzenia ukrwienia obwodowego
    – zmiany zapalne ścięgien i pochewek
    – choroby gardła, krtani i zatok
    – stany zapalne skóry i tkanek miękkich
    – zespoły bólowe stawów oraz kręgosłupa na tle reumatycznym
    – neuralgie i bóle korzeniowe
    – stany pourazowe stawów, mięśni
    – owrzodzenia trofi czne (odrębny sposób wykonania zabiegu)
    – samorodna sinica kończyn, odmroziny

     

    Przeciwwskazania:

    – implanty elektroniczne
    – zaburzenia rytmu serca
    – dychawica oskrzelowa
    – zaburzenia krzepliwości krwi
    – niewydolność krążeniowa i oddechowa
    – rozległe uszkodzenia skóry lub znaczne zmiany troficzne
    – implanty metalowe w bliskim obszarze stosowania zabiegu
    – zaawansowana miażdżyca
    – choroby z wysoką gorączką
    – ostre choroby zapalne
    – zakrzepowe zapalenie żył
    – uczulenie na stosowany lek
    – zaburzenia czucia
    – nowotwory
    – czynna gruźlica
    – nadwrażliwość na prąd
    – grzybice
    – padaczka
    – żylaki

  • Prądy diadynamiczne

    Prądy diadynamiczne (nazywane inaczej diadynamikiem lub DD) zalicza się do elektrolecznictwa. Należą do grupy prądów małej częstotliwości (0-1000 Hz). Składają się z serii powtarzalnych impulsów wywołujących określone reakcje mięśni i nerwów. Prądy impulsowe są wynikiem odpowiednio przerywanego prądu stałego. DD składa się z komponenty galwanicznej o małym natężeniu, na którą nałożony jest prąd faradyczny (zmienny). Dzięki temu moc impulsu nie spada do zera, ale zatrzymuje się na wartości prądu stałego.Działanie prądów diadynamicznych uzależnione jest od kombinacji prądów, jaka zostanie wykorzystana. Głównie mówi się o przeciwbólowym działaniu tych prądów. Rezultat osiągany jest szybko i charakteryzuje się długotrwałym efektem. Diadynamik powoduje miejscowe zwiększenie ukrwienia. Sprawia to, że tkanki są lepiej dotlenione i odżywione, a zbędne produkty przemiany materii szybciej usuwane. Zwiększenie przepływu krwi wpływa na szybsze wchłanianie świeżych krwiaków, obrzęków i wysięków. Pozwala to na efektywne zmniejszenie odczynów zapalnych.

     

    Wskazania:

    • choroby reumatyczne;
    • zespoły bólowe jako następstwo urazu;
    • stany pourazowe;
    • zaniki mięśni z nieczynności;
    • nerwobóle;
    • zapalenia okołostawowe;
    • zespoły korzeniowe;
    • osteoporoza;
    • odmrożenia;
    • samorodna sinica kończyn.

    Przeciwwskazania:

    • wszczepiony rozrusznik serca;
    • obecność metalowych elementów w tkankach;
    • infekcje i gorączka;
    • porażenia spastyczne;
    • skłonność do krwawień;
    • niebezpieczeństwo zatorów;
    • ropne stany zapalne skóry, owrzodzenia;
    • miejscowe zaburzenia czucia;
    • nowotwory;
    • stan po naświetleniu promieniowaniem jonizującym;
    • utrudniony kontakt z pacjentem.
  • Prądy galwaniczne

    Galwanizacja jest to zabieg fizykoterapeutyczny, należący do działu elektroterapii, w którym pacjent jest poddawany działaniu prądu stałego.Galwanizacja ma bardzo pozytywny wpływ na organizm człowieka. Pod elektrodami następuje początkowo zwężenie naczyń krwionośnych, a następnie ich gwałtowne rozszerzenie. Najpierw dotyczy ono naczyń w skórze, a potem obejmuje tkanki położone głębiej. Proces ten uwidacznia się w postaci rumienia galwanicznego.Efekt przekrwienia tkanek utrzymuje się ok. 1,5-2 godzin. W tym czasie następuje wchłanianie wysięków, obrzęków czy też krwiaków. Działanie prądu wpływa na poprawę krążenia w okolicy poddanej zabiegowi, przez co tkanki są lepiej dotlenione oraz odżywione, a metabolity usunięte.Ma to korzystny wpływ w terapii mającej na celu zapobieganie zanikom mięśni porażonych. Kolejnym pozytywnym aspektem jest przyspieszenie gojenia się ran i przewlekłych owrzodzeń poprzez przyspieszenie podziałów komórek. Prąd stały przyczynia się do zmian pobudliwości układu nerwowo-mięśniowego. Pod katodą obserwuje się zwiększenie pobudliwości, natomiast pod anodą następuje zmniejszenie pobudliwości, co wiąże się z działaniem przeciwbólowym pod tą elektrodą.

     

    Wskazania:

    • Nerwobóle (rwa ramienna, rwa kulszowa);
    • Zapalenia nerwów;
    • Zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów;
    • Porażenia nerwu twarzowego;
    • Zaburzenia krążenia obwodowego;
    • Utrudniony zrost kostny;
    • Owrzodzenia, trudno gojące się rany;
    • Stany pourazowe(obrzęki, krwiaki);
    • Przeciążenia mięśni;
    • Bolesne napięcie mięśni.

     

    Przeciwwskazania:

    • Wszczepiony rozrusznik serca, pompa insulinowa;
    • Metalowe elementy w okolicy poddawanej zabiegowi (np. płytki zespalające, gwoździe itp.);
    • Wypryski, owrzodzenia;;
    • Ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich;
    • Gorączka;
    • Zmiany nowotworowe;
    • Porażenia spastyczne;
    • Miejscowe zaburzenia czucia;
    • Endoproteza;
    • Zaawansowana niewydolność układu krążenia;
    • Zagrożenie zatorami, zakrzepy;
    • Utrudniony kontakt z pacjentem (np. zaburzenia świadomości).
  • Prądy interferencyjne

    Prądy interferencyjne (inaczej prądy Nemeca) należą do działu elektrolecznictwa. Stosowana częstotliwość (ok. 4 000 Hz) kwalifikuje je do grupy prądów średniej częstotliwości (1 000-10 000 Hz). Prądy interferencyjne powstają poprzez interferencję (nałożenie się) prądów biegnących z dwóch skrzyżowanych ze sobą obwodów o nieznacznie różniących się częstotliwościach.Prądy interferencyjne przede wszystkim działają przeciwbólowo. Wiąże się to ze zmniejszeniem napięcia mięśni, a także wzrostem ukrwienia leczonej okolicy ciała. Dzięki temu tkanki są lepiej dotlenione i odżywione, a zbędne produkty przemiany materii szybko usuwane. Jednocześnie prądy Nemeca przyczyniają się do resorpcji (wchłaniania) obrzęków. Prądy interferencyjne przyspieszają procesy regeneracyjne, wspomagając m.in. regeneracji uszkodzonych nerwów obwodowych. Efekt wibracji osiągany poprzez zastosowanie dużych częstotliwości obwodów elektrycznych przyczynia się do odprężenia organizmu oraz poprawy samopoczucia.

     

    Wskazania:

    • Dysfunkcje mięśni: zaniki z bezczynności, osłabienie mięśni, pourazowe i pooperacyjne urazy mięśni, odruchowe zwiększanie napięcia mięśni (np. jako konsekwencja zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa);
    • Urazy kończyn, skręcenia, zwichnięcia;
    • Opóźnienie zrostu kostnego;
    • Źle gojące się owrzodzenia;
    • Zaburzenia krążenia krwi;
    • Reumatyzm tkanek miękkich;

     

    Przeciwwskazania:

    • Wszczepiony rozrusznik serca;
    • Obecność metali w tkankach;
    • Zaburzenia czucia;
    • Ból o niewyjaśnionym pochodzeniu;
    • Nowotwory;
    • Ciąża;
    • Ostre infekcje i stany gorączkowe;
    • Zagrożenie zatorami, żylaki;
    • Stwardnienie rozsiane;
    • Choroba Parkinsona;
    • Uszkodzenia skóry;
    • Utrudniony kontakt z pacjentem.
    prądy-Interferencyjne
  • Prądy Trauberta

    Zabieg z zastosowaniem prądów Trauberta jest to kolejny zabieg z zakresu elektroterapii. Stosowany jest tu prąd jednokierunkowy (jednobiegunowym) o przeciętnej częstotliwości około 143 Hz oraz natężeniu w granicach: 15 – 25 mA.

    Zabieg z zastosowaniem prądu Trauberta wykazuje silne działanie:
    •    przeciwbólowe ,
    •    zmniejszające napięcie mięśni,
    •    przekrwienne

    Wskazania:
    •    choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa,
    •    bóle kręgosłupa i stawów,
    •    stany zwiększonego napięcia mięśniowego,
    •    zespoły niedokrwienne kończyn,
    •    choroba zwyrodnieniowa stawów

    Przeciwwskazania :
    •    gorączka,
    •    wszczepiony rozrusznik serca,
    •    ciąża,
    •    nowotwory,
    •    zaburzenia czucia,
    •    metal na drodze przepływu prądu,
    •    ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich

  • Tonoliza

    Tonoliza to zabieg polegający na stymulowaniu mięśni spastycznych, zmniejszający napięcie porażonych mięśni.
 W tonolizie stymuluje się mięśnie porażone spastycznie krótkim impulsem trójkątnym o wysokim natężeniu. Wywołuje się w ten sposób ich silny skurcz i następujące po nim rozluźnienie. Naprzemienna praca mięśni zginaczy i prostowników wymuszona przepływem prądu prowadzi w efekcie do odtwarzania mechanizmu odruchowego i przywracania równowagi fizjologicznej porażonych mięśni.

    Wskazania:

    • po udarze i urazie mózgu,
    • po operacjach neurochirurgicznych,
    • stwardnienie rozsiane,
    • po urazach rdzenia kręgowego,
    • stwardnienie zanikowe boczne,
    • w porażeniach mózgowych porażaniach dziecięcych.

     

    Przeciwwskazania:

    • gorączka,
    • wszczepiony rozrusznik serca
    • ciąża,
    • nowotwory,
    • zaburzenia czucia,
    • metal na drodze przepływu prądu,
    • ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich.
  • Elektrostymulacja

    Elektrostymulacja jest to zabieg elektroleczniczy w którym w celu pobudzenia mięśni lub nerwu do pracy wykorzystuje się przepływ prądu impulsowego.

    Są dwie metody elektrostymulacji:

    1. jednobiegunowa: tutaj nerw lub mięsień pobudza się elektrodą czynną, której wymiary są znacznie mniejsze od elektrody biernej. Elektrodę czynną przykłada się do skóry w miejscu odpowiadającym tzw. punktowi motorycznemu (punkt, w którym nerw wnika bezpośrednio do mięśnia).

    2. dwubiegunowa: ułożenie na skórze dwóch małych, równej wielkości elektrod w pobliżu przyczepów mięśnia – tą metodę stosuje się przy elektrostymulacji mięśni odnerwionych.

    Wskazania:
    •    zaniki mięśniowe np.po unieruchomieniu stawów (po złamaniach, zwichnięciach),
    •    porażenie mięśniowe częściowe,
    •    niedowład mięśni lub grup mięśni,
    •    osłabienie mięśni.

    Przeciwwskazania:
    •    wczesny okres uszkodzenia mięśniowego (7-10 dni),
    •    ciąża,
    •    karmienie piersią,
    •    nowotwór,
    •    niewydolność naczyń krwionośnych,
    •    stan podgorączkowy,
    •    stany zapalne skóry, tkanek miękkich,
    •    zmiany dermatologiczne,
    •    obecność w okolicy zabiegu elementów metal itp.

  • Parafina

    Parafina ma liczne właściwości zdrowotne –  jako zabieg ciepłoleczniczy między innymi poprawia krążenie krwi, ogrzewa i rozluźnia mięśnie oraz koi bolące stawy. Poza tym wygładza naskórek i sprawia, że skóra jest elastyczna. Dzięki temu parafina znalazła zastosowanie w lecznictwie i kosmetyce. Podczas zabiegów parafinowych wykorzystuje się parafinę w formie płynnej, do której dochodzi z formy stałej w łaźni wodnej za pomocą elektrycznych kuchni parafinowych z układem termoregulacyjnym.
    Wskazania do zabiegów parafinowych:

    • przewlekłe choroby stawów rąk i stóp
    • przykurcze mięśniowe
    • blizny i zrocty pooperacyjne
    • brak elastyczności skóry, zrogowaciały naskórek
    • porażenie nerwu twarzowego

     

    Przeciwwskazania do zabiegów parafinowych:

    •  wczesne stadia urazu – w tym przypadku parafina może nasilić pourazowy wysięk i krwawienie
    • ostre stany zapalne stawów – lokalne przekrwienie może nasilić stan zapalny
    • blizny we wczesnym stadium gojenia
    • ubytki i owrzodzenia skóry w miejscu zabiegu
    • zmiany martwicze i troficzne po urazach, m.in. zespół Sudecka, uszkodzenia układu żylno-chłonnego w miejscu zabiegu, osteoporozy – w tych przypadkach niekorzystny jest narastający ucisk opatrunku parafinowego, który może pogorszyć ukrwienie tkanek
    • gorączka
    • gruźlica
    • obrzęki
    • zapalenie żył
    • krwawienia
    • stany odwapnienia kości

     

     

     

     

  • Sollux

    Lampa sollux jest urządzeniem, które wykorzystuje się głównie w fizjoterapii jako zabieg fizykoterapeutyczny (światłoleczniczy). Lampa emituje promienie podczerwone, ale wykorzystuje także dodatkowe filtry, w które jest wyposażona. Filtry (niebieski i czerwony) mają za zadanie zmienić widmo promieniowania, mając tym samym wpływ na zdolność penetracji promieni wgłąb skóry bądź tkanki podskórnej. Lampa sollux z nałożonym filtrem niebieskim przepuszcza promienie niebieskie oraz osłabia promienie podczerwone (cieplne). Zmniejsza głębokość penetracji promieni podczerwonych i ich właściwości cieplne, wywołując głównie działanie przeciwbólowe i uspokajające. Filtr czerwony przepuszcza promienie czerwone widzialne i podczerwone. Znajduje zastosowanie w przypadkach związanych ze stanem zapalnym.

     

    Wskazania do stosowania lampy sollux (filtr czerwony):

    Głównymi wskazaniami do stosowania lampy sollux w przypadku filtra czerwonego są:

    • stany wysiękowe,
    • uszkodzenia skóry,
    • trudno gojące się rany,
    • trądzik pospolity,
    • czyraki,
    • odleżyny,
    • zapalenie zatok czołowych, szczękowych, nosowych,
    • porażenie nerwu twarzowego,
    • blizny,
    • stany po operacjach/zabiegach chirurgicznych,
    • zapalenie przymacic,
    • oparzenia fotochemiczne.

     Wskazania do stosowania lampy sollux (filtr niebieski):

    Wskazaniami do stosowania lampy sollux w przypadku filtra niebieskiego są:

    • łagodzenie podrażnień,
    • skóra sucha i wrażliwa,
    • złuszczanie naskórka,
    • odmrożenia,
    • rozszerzone naczynia krwionośne,
    • nerwoból nerwu trójdzielnego,
    • nerwoból nerwów potylicznych,
    • rwa kulszowa,
    • świerzb,
    • łuszczyca
    • rozszerzone naczynka,
    • choroba Reynoda.

    Przeciwwskazania do stosowania lampy sollux:

    Aby zabieg wywołał pozytywne efekty lecznicze, trzeba przestrzegać pewnych zasad i pamiętać o tym, że nie w każdym przypadku lampę sollux można stosować. Do głównych przeciwwskazań w przypadku stosowania lampy sollux zaliczamy:

    • stany gorączkowe,
    • czynną gruźlicę płuc,
    • niewydolność krążenia,
    • predyspozycje do występowania krwawień,
    • ogólne stany wyniszczenia organizmu,
    • ostre stany zapalne zarówno skóry, jak i tkanek miękkich,
    • zmiany troficzne,
    • miażdżycę tętnic,
    • obrzęki,
    • zaburzenia czucia,
    • nowotwory,
    • nadciśnienie tętnicze,
    • ciążę,
    • stany po zawale serca,
    • choroby nerek,
    • jaskra,
    • żylaki.
    sollux
  • Terapuls

    TERAPULS – POLE ELEKTROMAGNETYCZNE WIELKIEJ CZĘSTOTLIWOŚCI

    Działanie terapeutyczne impulsowego pola polega na dostarczeniu do organizmu energii o bardzo dużej częstotliwości, przy bardzo krótkim czasie oddziaływania i długiej przerwie następującej po każdym impulsie. Dzięki nie wytwarzaniu ciepła działa na potencjał błon komórkowych, co powoduje zmianę właściwości fizykochemicznych tkanek, efekt przeciwzapalny, przeciwbólowy i przeciwobrzękowy. Terapuls znakomicie sprawdza się przy urazach takich jak złamania i skręcenia ponieważ impuls przenika przez okłady gipsowe i zmniejsza obrzęk.

     

    Wskazania do zabiegu:

    • zmiany zwyrodnieniowe stawów kończyn i stawów kręgosłupa,
    • podostre i przewlekłe zapalenie stawów i mięśni
    • nerwobóle i przewlekłe zapalenie nerwów
    • krwiaki pourazowe
    • złamania (zabieg może być wykonywany przez opatrunek gipsowy)
    • przewlekłe zapalenie zatok obocznych nosa, ucha, migdałków
    • podniebnych i krtani
    • przewlekłe zapalenie przydatków i gruczołu krokowego
    • przewlekły nieżyt oskrzeli
    • zaburzenie krążenia obwodowego
    • zespoły bólowe
    • zwiększone napięcie mięśni w chorobach neurologicznych
    • stany niedokrwienne tkanek.

     

    Przeciwwskazania do zabiegu:

    • nowotwory i stany po leczeniu radiologicznym
    • wszystkie choroby, w których toczy się ostry proces zapalny, bądź zaburzone jest krążenie
    • gruźlica płuc
    • ciąża
    • miesiączka
    • skłonność do krwawień w przewodzie pokarmowym i układzie
    • oddechowym
    • wylewy krwawe do narządów wewnętrznych i tkanek miękkich
    • ropne zapalenie ucha
    • ropne zapalenie pęcherzyka żółciowego
    • ropień nerki, wątroby
    • obrzęki
    • żylakowatość goleni i owrzodzenie goleni w przebiegu żylakowatości
    • zakrzepowe zapalenie żył
    • obecność w tkankach wszelkiego rodzaju implantów metalowych
    • obecność rozrusznika serca
  • Kąpiel wirowa kończyn dolnych

    Empty section. Edit page to add content here.
  • Kąpiel wirowa kończyn górnych

    Empty section. Edit page to add content here.
  • Rehabilitacja domowa

    I am text block. Click edit button to change this text. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.